Κλικάρετε εδώ για να μεταβείτε στο νέο ιστότοπο www.DimitrisStefanakis.gr

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

Η Μαρία Ντότσικα γράφει για το "Πώς η λογοτεχνία σού αλλάζει την ψυχή"

Στο πέλαγος της λογοτεχνίας, ο ασκός του Αιόλου δεν συγκρατεί κανέναν άνεμο. Το μόνο βέβαιο είναι η αβεβαιότητα. Συγγραφέας και αναγνώστης, μόλις που αγγίζουν τα ενδύματα των απαντήσεων. Γδυτοί, σαν άλλοι ναυαγοί, στυλώνουν μαζί το βλέμμα τους στον ορίζοντα των ερωτηματικών.
Μιλά για αυτό η κριτική σήμερα; Όχι. Γιατί; Δεν συμπαθεί τις αβεβαιότητες, τις αλλαγές. Οπλίζεται με το σύμπλεγμα μιας δημαγωγίας, που υπόσχεται δεκανίκια κρατώντας στο χέρι όλες τις απαντήσεις, και δημοκοπεί απαξιώνοντας τη μεταβλητότητα του δημιουργικού στοχασμού.
Σε μια εποχή, λοιπόν, κατά την οποία η λογοτεχνική κριτική εμφανίζεται ως έγκριση, επίκριση, κατάκριση και κυρίως ανεδαφική σύγκριση, αλλά δεν συνιστά απόρροια μελέτης της ρευστότητας του λογοτεχνικού βιώματος, προτιμώ να ακούσω τους ίδιους τους λογοτέχνες που, με τη βασική τους ιδιότητα αυτή του επαρκούς αναγνώστη, εκθέτουν το εργαστήρι της δημιουργικότητάς στον λόγο. 
Ναι. Τους κατηγορούν ως υποκειμενικούς, ως ιδιοτελείς. Είναι. Υπάρχει αντικειμενικά σκεπτόμενος και ανιδιοτελής άνθρωπος; Αλλά μήπως και η λογοτεχνία δεν είναι παρά μια υποκειμενική, και γι' αυτό επαναστατική, ποιότητα, που εξεγείρεται ιδιοτελώς και μεταβάλλεται διαρκώς, απέναντι στη φαινομενική, ουτοπική, ψευτοανιδιοτελή, και επομένως στατική, αντικειμενικότητα; 
Με ποια εχέγγυα να βυθιστείς μέχρι τον πυθμένα της λογοτεχνίας; Οι προθέσεις σου αφοπλίζονται, η μεταμορφωτική της επίδραση είναι σχεδόν αναπότρεπτη, γι’ αυτό και αναδύεσαι στην επιφάνεια αλλαγμένος. 
Στη χαρτογράφηση της λογοτεχνίας, τα δοκιμασμένα όργανα συχνά ακυρώνονται. Αν καταφέρεις να επιπλεύσεις, θα είναι γιατί συνειδητοποίησες "πώς η λογοτεχνία σού αλλάζει τη ζωή". Η προσωπική εμπειρία του Δ. Στεφανάκη δίνει μια καλή μαρτυρία, κίνητρο για τους ανήσυχους της σκέψης, αντικίνητρο για εκείνους που ψάχνουν συνταγές και στη ζωή και στη γραφή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου