Κλικάρετε εδώ για να μεταβείτε στο νέο ιστότοπο www.DimitrisStefanakis.gr

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Το ΦΙΛΜ ΝΟΥΑΡ στη Γαλλία... 21/2/2013

Built like the great historical frescos, Film noir takes us into the heart of Europe in the first global conflict, through the life story of a vividly colourful character who really did exist, Basil Zaharoff.

It is 1887, in a tiny compartment of the mythical Orient Express. Although she is due to marry the next day, Maria del Pilar, the Spanish Duc
hess, meets Basil Zaharoff, a mysterious Greek about whom she knows nothing, and falls him at once. Their love, as carnal as it is forbidden, will dramatically change the course of their lives, and also the course of history, forever.

Basil Zaharoff, a real person, was a source of great inspiration for the author. He was a Greek arms dealer who grew wealthy through his trade, and was also in turn a business man, spy and manipulating politician. He played a part in many historical events from the Dreyfus Affair to the outbreak of the First World War, not forgetting the scandal of the Panama Canal. With money he accumulated through his trade, he funded the Greek campaign in Asia Minor, which would end in his first setback. At the end of his life, when he lost his beloved Maria prematurely, after years of meeting each other but after only two year’s of marriage, he was only a shadow of himself.

This romantic tale, already a success in Greece, is both informative and entertaining.http://www.viviane-hamy.fr/catalogue/collections/litterature-etrangere/film-noir/article/film-noir-1500?foreign=1501&lang=en#.ULKKKTZ_iK4.facebook



Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

“Μακάριοι όσοι δεν εκτέθηκαν νωρίς στα φώτα της δημοσιότητας” συνέντευξη στον Γιώργο Σιδέρη

1. Γράφεις πάντα για τους ίδιους λόγους; Στο γραπτό σου οι κοινωνικές ανάγκες πρέπει να ανταμώνονται με τις προσωπικές;
Γράφω πάντα για την προσωπική μου ανάγκη να εκφραστώ όσο εγωιστικό κι αν φαίνεται αυτό. Γράφω για όσα με κάνουν να χαίρομαι, να λυπάμαι, να παθιάζομαι, να θυμώνω, να απογοητεύομαι ή να παίρνω κουράγιο. Αν η ανάγκη μου αυτή συνοδοιπορεί με τις κοινωνικές ανάγκες, τόσο το καλύτερο.
2. Στις μέχρι τώρα συνεντεύξεις σου, όπως και στις παρεμβάσεις σου στο facebook επιμένεις, πεισματικά θα έλεγα, σε θέματα που περιστρέφονται κυρίως γύρω από τη θεωρία της λογοτεχνίας. Θεωρείς πως αυτή μπορεί να προσφέρει διεξόδους; Νοιώθεις τους αναγνώστες να ανταποκρίνονται;
Το ξέρεις και το ξέρω, το ξέρουμε όλοι μας πια ότι η λογοτεχνία είναι πολιτική πράξη. Αναρωτιέμαι μάλιστα αν υπάρχει σ’ αυτή τη ζωή κάτι που δεν έχει πολιτική απόχρωση. Μιλώντας για την θεωρία της λογοτεχνίας υπενθυμίζω στους αναγνώστες αυτά που δεν πρέπει να ξεχνούν κι αυτοί ανταποκρίνονται σε συγκινητικό βαθμό. Η φλέβα της μνήμης σ’ ένα λογοτέχνη είναι ή πρέπει να είναι πολύ πιο βαθιά από εκείνη του μέσου ανθρώπου. Αποστολή μας είναι να θυμίζουμε πρόσωπα και πράγματα που αδαείς και επιτήδειοι πολιτικάντηδες πασχίζουν να ξεχάσουμε. Το πολιτικό πρόβλημα της χώρας αυτή τη στιγμή δεν είναι η οικονομική κρίση αλλά η βραχεία μνήμη των πολιτών της. Να το θυμάστε αυτό…
3. Η ανθρώπινη αγωνία, σε κάθε της έκφανση, είναι διάχυτη σε όλα σου τα μυθιστορήματα. Με ποιο τρόπο τη βιώνεις εσύ; Ποια είναι η δική σου αγωνία κάθε φορά;
Χαίρομαι που βρίσκεις ένα κοινό παρονομαστή για όλα μου τα βιβλία και μάλιστα τόσο μεγαλειώδη, όσο η ανθρώπινη αγωνία. Ίσως αυτό σημαίνει ότι οι ήρωές μου φαντάζουν όσο απτοί και πραγματικοί θα ήθελα να είναι. Η προσωπική μου αγωνία αφορά κυρίως τη σύλληψή τους και την εξοικείωσή μου μαζί τους. Ύστερα όλα γίνονται εύκολα. Στο τελικό στάδιο της συγγραφής απουσιάζει σχεδόν κάθε ανησυχία. Θα έλεγα μάλιστα ότι απλώς απολαμβάνω.
4. Πώς συνταιριάζονται, αν συμβαίνει αυτό, τα θέματα που σε απασχολούν στα βιβλία σου με τις ενστάσεις που μπορεί να θέτουν οι εκδότες; Βρέθηκες καθόλου αντιμέτωπος με το δίλημμα «λογοτεχνική μόδα» ή «γράφω αυτό που γουστάρω»;Αναρωτιέμαι συχνά τι σημαίνει λογοτεχνική μόδα. Τη μόδα αυτή σίγουρα δεν την επιβάλλουν παρά οι ίδιοι οι συγγραφείς. Οι εκδότες μου μέχρι σήμερα, και δεν εξαιρώ κανένα, ήταν διακριτικοί και ως προς το θέμα και ως προς το χρόνο του εκάστοτε βιβλίου. Θα έλεγα ότι είμαι από τους ευλογημένους και «γράφω αυτό που γουστάρω… όταν γουστάρω».
5. Η νοσταλγία – με μια ισχυρή δόση πίκρας – είναι επίσης ολοφάνερη στα μυθιστορήματα σου. Μοιάζεις να αναπολείς εποχές που χάθηκαν οριστικά ή να το πω καλύτερα, μοιάζεις να θρηνείς απανωτές απώλειες ανθρώπων και ιδεών. Τι σου λείπει; Αισθάνεσαι «ξένος», «απροσάρμοστος» ίσως;
Ξένος; Ίσως όσο ξένος αισθάνεται κι ο ήρωας από το ομώνυμο και πολυαγαπημένο βιβλίο του Καμύ. Αστειεύομαι! Νομίζω ότι αναφέρεσαι κυρίως στα μυθιστορήματα που με έκαναν γνωστό στο ευρύ κοινό. Γιατί τα πρώτα μου βιβλία ρίχνουν μια τολμηρή ματιά στο παρόν και εντάσσονται στην μυθολογία του σήμερα. Άλλωστε όταν οι μυθιστορηματικοί χαρακτήρες σκέφτονται και δρουν με σύγχρονο τρόπο, μικρή σημασία έχει αν κινούνται σε παρωχημένο περιβάλλον. Δεν συμφωνείς;
6. Το «Φιλμ Νουάρ» είναι η πρώτη σου μεγάλη εκδοτική επιτυχία που έφερε ξανά στο προσκήνιο και ένα παλαιότερο μυθιστόρημα σου, τις «Μέρες Αλεξάνδρειας». Η επιτυχία αυτή θα αλλάξει τις λογοτεχνικές προθέσεις σου, θέλω να πω αισθάνεσαι πως τώρα πρέπει να έχεις κατά νου περισσότερο ή λιγότερο τη δημόσια εικόνα σου;
Το «Φιλμ Νουάρ» είναι η δεύτερη μεγάλη εκδοτική επιτυχία μετά τις «Μέρες Αλεξάνδρειας». Συνδέθηκε ωστόσο περισσότερο με τον Δημήτρη Στεφανάκη κι αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για τη δημόσια εικόνα μου. Σου απαντώ λοιπόν: Θα ήθελα ύστερα από χρόνια να με θυμούνται απλά ως ένα συγγραφέα που έγραψε μερικά καλά βιβλία…
7. Θέλω να σου κάνω μια ερώτηση που έκαναν κάποτε στον Ζαν Κοκτώ. Αν έπαιρνε το σπίτι σου φωτιά και θα έπρεπε να σώσεις κάτι, τι θα ήταν αυτό; Τι χρειάζεται να σώσουμε ως κοινωνία στη σημερινή κοινωνική «πυρκαγιά»;
Τι χρειάζεται να σώσουμε ως κοινωνία σήμερα, δεν ξέρω να σου πω. Είμαι ένας άνθρωπος από τους πολλούς. Μπορώ να σου μιλήσω για μένα. Σε περίπτωση που καιγόταν το σπίτι μου, θα φρόντιζα πρώτα τους ανθρώπους και μετά οτιδήποτε άλλο…
8. Υπάρχουν σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς που δεν διαβάζεις a priori; Υπάρχει λογοτεχνία που «κάνει κακό», που δεν υπάρχει κανένας λόγος να τη διαβάζουμε;
Σαφέστατα. Θα έλεγα ψέματα αν ισχυριζόμουν το αντίθετο. Η ζωή είναι μικρή και η ανάγνωση κοπιώδης διαδικασία, για το λόγο αυτό συμβουλεύω πάντα: «μακριά από τα κακά βιβλία». Ευτυχώς την συγγραφική αφέλεια κάποιου την αναγνωρίζεις από την πρώτη κιόλας φράση. Πολλές φορές μου έχει τύχει να ανοίξω ένα βιβλίο και να το κλείσω έντρομος!
9. Η εποχή του life style έφερε στο προσκήνιο και συγγραφείς-life style. Είναι ή δεν είναι θεμιτό να έχει ένας συγγραφέας έντονη κοινωνική ζωή; Ποια η σχέση αναγνωρισιμότητας ή κοινωνικής καταξίωσης με τη συγγραφή;
Ο Καμύ (πολύ τον μνημονεύω σήμερα!) έλεγε ότι για να γίνει κανείς γνωστός αρκεί να γράψει ένα βιβλίο στο οποίο θα αναφερθούν έπειτα εκτενώς οι μεγάλες απογευματινές εφημερίδες. Η συγγραφική ιδιοφυία δεν είναι τρόπος ζωής, δεν είναι έντονη κοινωνική ζωή, είναι μοναξιά, αγωνία, αμφιβολία, μόχθος… Μακάριοι όσοι δεν εκτέθηκαν νωρίς στα φώτα της δημοσιότητας!
10. Σε πρόσφατη συνέντευξη σου είπες πως ένα από τα πράγματα που θα ήθελες να αλλάξεις σήμερα είναι τη νοοτροπία του λαού αυτού. Θες να μου πεις περισσότερα για αυτή τη νοοτροπία; Τι σε θυμώνει; Πώς αλλάζει μια νοοτροπία; Είναι μέσα στις προθέσεις σου όταν γράφεις να γίνεις «μέντορας» ενός κοινού που θα αποκτήσει «καλύτερη νοοτροπία»;
Όχι, δεν είναι στις προθέσεις μου, γιατί καταρχάς δεν δικαιούμαι να έχω προθέσεις όταν γράφω ούτε να παριστάνω τον «μέντορα». Έχω επίγνωση του γεγονότος ότι απευθύνομαι σε ενήλικες χωρίς καμία φιλοδοξία να τους διδάξω το παραμικρό. Από την άλλη θα ήθελα να αλλάξουμε νοοτροπία ως λαός ή για την ακρίβεια θα ήθελα να πάψουμε να είμαστε λαός νοοτροπίας. Βλέπεις, τα τελευταία χρόνια όλα υποκαταστάθηκαν από αυτή την τρισκατάρατη νοοτροπία: Ιδέες, αξίες, δικαιώματα, υποχρεώσεις. Επιπλέον μάθαμε να ζούμε με την μετριότητα, να μην μας ενοχλεί καν και πολλές φορές να την υπερασπιζόμαστε στο όνομα της μακαριότητάς μας. Καιρός να απαλλαγούμε από αυτό το χιλιοφορεμένο πουκάμισο.
11. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου σύγχρονος συγγραφέας, αυτός που πραγματικά σε συναρπάζει;
Ο Ισπανός Χαβιέρ Μαρίας. Με ενθουσιάζει αυτή η αφηγηματική του φλυαρία που είναι γεμάτη εικόνες και πρωτότυπες σκέψεις. Όταν τον διαβάζω με υπνωτίζει κατά σημεία ύστερα όμως με επαναφέρει απότομα, όπως κάποιος στην αμμουδιά που σου πετά χαλίκια στην πλάτη, για να τον προσέξεις. 
12. Από τα βιβλία σου φαίνεται πως λατρεύεις τα ταξίδια και πως εκτιμάς βαθύτατα τη συμβολή άλλων πολιτισμών στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο κοσμοπολιτισμός τι θέση έχει σε μια κοινωνία που στρέφεται όλο και περισσότερο προς τον εαυτό της; Μπορεί αυτός να «απαντήσει» στην εθνικιστική υστερία;
Λατρεύω τα ταξίδια, ναι, και πιστεύω στην ειρηνική συνύπαρξη λαών, θρησκειών, γλωσσών… Όσο για τον κοσμοπολιτισμό, έχεις δίκιο, σε μια νεοελληνική κοινωνία που ομφαλοσκοπεί, δεν έχει θέση. Αλλά δεν νομίζεις πως ήρθε ώρα να αλλάξουμε πορεία; Η κρίση είναι το πρώτο κουδούνι για την παράσταση. Και θα είναι μια παράσταση τραγική αν δεν αφυπνισθούμε το συντομότερο.
13. Τελειώνοντας επίτρεψε μου να σε ρωτήσω κάτι που ακούω πολύ συχνά στις παρέες: αν μου περισσεύουν είκοσι ευρώ (με ότι σημαίνουν πια σήμερα τα είκοσι ευρώ) γιατί να μπω σε ένα βιβλιοπωλείο και όχι σε ένα σουπερ μάρκετ; Τι αξία μπορεί να έχει η πνευματική «τροφή» σε μια εποχή που τίθεται η αγωνία της επιβίωσης;
Αν έχετε είκοσι ευρώ προτείνω να μπείτε πρώτα σ’ ένα σούπερ μάρκετ και να αγοράσετε τα απαραίτητα. Αυτό λέει η λογική και το αίσθημα της αυτοσυντήρησης. Η επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο μπορεί να περιμένει. Από την άλλη όμως για ό,τι κανείς θεωρεί σημαντικό βρίσκει πάντα το χρόνο και το χρήμα. Η πνευματική «τροφή» δεν είναι πολυτέλεια. Έχει και η λογοτεχνία την χρηστική της αξία πέρα από την απόλαυση του κειμένου. Αν μη τι άλλο, σε μαθαίνει να τοποθετείς πρόσωπα, πράγματα, ιδέες και προβλήματα στη σωστή τους διάσταση.

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σωλ Μπέλοου, Ε.Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ. Το πρώτο του μυθιστόρημα, “Φρούτα εποχής” κυκλοφόρησε το 2000 (εκδόσεις Ωκεανίδα). Ακολούθησαν: “Λέγε με Καΐρα” (Ωκεανίδα, 2002), “Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία” (Ωκεανίδα, 2005), “Μέρες Αλεξάνδρειας” (εκδόσεις Πατάκη, 2007, β’ έκδ. Ψυχογιός 2011, μεταφράστηκε στα γαλλικά, τιμήθηκε με το Prix Mediterranee Etranger 2011 και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ισπανικά και στα αραβικά), “Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι” (Εκδόσεις Πατάκη, 2009), “Θα πολεμάς με τους θεούς” (Εκδόσεις Πατάκη, 2010), “Φιλμ νουάρ” (Ψυχογιός, 2012). Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη, το 2011, και ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Europeen της ίδιας χρονιάς.

Δημοσιεύθηκε στο: http://art2day.gr/?p=222

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Το ΦΙΛΜ ΝΟΥΑΡ υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών 2012

 

"Σαν σήμερα, πριν από δώδεκα χρόνια, κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο, τα "Φρούτα εποχής", φορτωμένα με τις προσδοκίες ενός πρωτοεμφανιζόμενου. Έκτοτε τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και σήμερα ζω ένα λογοτεχνικό όνειρο που δεν το χρωστώ παρά μόνο στους αναγνώστες. Τη σχέση μου μαζί τους, μια σχέση που εξελίσσεται, δυναμώνει, με ενισχύει και με μεταμορφώνει, την ζω καθημερινά ως εμπειρία δημιουργίας και ανθρώπινης επαφής. Κι αυτό είναι για μένα το μεγάλο Βραβείο των Αναγνωστών..." 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
H «βραχεία λίστα» του Βραβείου Αναγνωστών2012 ανακοινώνεται …σήμερα αρχίζει η ψηφοφορία του κοινού.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), σε συνεργασία με την ΕΡΤ, ξεκινά από σήμερα τη διαδικασία ψηφοφορίας για το Βραβείο Αναγνωστών 2012, δίνοντας την ευκαιρία στο αναγνωστικό κοινό να αναδείξει το αγαπημένο ελληνικό μυθιστόρημα της χρονιάς.
 Είστε βιβλιόφιλος;
Πάρτε μέρος στον διαγωνισμό για το μυθιστόρημα της χρονιάς.

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), σε συνεργασία με την ΕΡΤ, ξεκινά από σήμερα τη διαδικασία ψηφοφορίας για το Βραβείο Αναγνωστών 2012, δίνοντας την ευκαιρία στο αναγνωστικό κοινό να αναδείξει το αγαπημένο ελληνικό μυθιστόρημα της χρονιάς.
Σύμφωνα με τη διαδικασία του βραβείου, οι Λέσχες Ανάγνωσης, ως υπεύθυνες για την κατάρτιση της «βραχείας λίστας», έλαβαν από το ΕΚΕΒΙ τον κατάλογο των 399 μυθιστορημάτων που κυκλοφόρησαν την περίοδο 1/10/2011 – 30/9/2012 (όπως προκύπτουν από τα στοιχεία της βάσης δεδομένων της Βιβλιονέτ).
Η «βραχεία λίστα» περιλαμβάνει 19 μυθιστορήματα, 4 περισσότερα από τις προηγούμενες χρονιές του βραβείου, εξαιτίας της ισοψηφίας που προέκυψε στην καταμέτρηση.
Για μία ακόμη χρονιά, οι επιλογές επιβεβαιώνουν το αναγνωστικό επίπεδο των μελών που παίρνουν μέρος στις δραστηριότητες των Λεσχών, αποτελώντας ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα ποιοτικής προσέγγισης της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας.




 Διαδικασία ψηφοφορίας

Πότε ψηφίζετε:
15 Νοεμβρίου – 9 Δεκεμβρίου 2012

Πώς ψηφίζετε:
Στείλτε με sms (χρέωση απλού μηνύματος)
τον κωδικό που αντιστοιχεί στο βιβλίο της επιλογής σας, στο 54160

Πολύ χιόνι μπροστά στο σπίτι της Νίκης Αναστασέα (ΒΑ 1)
Ισλα Μπόα του Χρήστου Αστερίου (ΒΑ 2)
Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη της Μάρως Βαμβουνάκη (ΒΑ3)
Η γυναίκα της βορινής κουζίνας της Ελένης Γκίκα (ΒΑ 4)
Αννα Σικελιανού: ο έρωτας και τ’ όνειρο
των Κ. Γουργουλιάνη – Ν. Κ. Κυριαζή (ΒΑ 5)
Εγώ, ο Ζάχος Ζάχαρης της Λένας Διβάνη (ΒΑ 6)
Οι αλεπούδες του Γκόσπορτ του Μένη Κουμανταρέα (ΒΑ 7)
Κάθετη έξοδος του Πασχάλη Λαμπαρδή (ΒΑ 8)
Περαίωση του Πέτρου Μάρκαρη (ΒΑ 9)
Γυναίκα μπονσάι της Βούλας Μάστορη (ΒΑ 10)
Τα τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού του Τεύκρου Μιχαηλίδη (ΒΑ 11)
Στην άκρη της νύχτας του Κώστα Μουρσελά (ΒΑ 12)
Πώς τελειύ νει ο κόσμος της Μαρίας Ξυλούρη (ΒΑ 13)
Σκοτεινές επιγραφές του Αλέξη Πανσέληνου (ΒΑ 14)
Οι καιροί της μνήμης του Θοδωρή Παπαθεοδώρου (ΒΑ 15)
Ο θεός αυτοπροσώπως του Σάκη Σερέφα (ΒΑ 16)
Φιλμ νουάρ του Δημήτρη Στεφανάκη (ΒΑ 17)
Για την αγάπη της γεωμετρίας της Σώτης Τριανταφύλλου (ΒΑ 18)
Ο κόσμος στα μέτρα του του Χρήστου Χωμενίδη (ΒΑ 19)

Κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα για μία μόνο ψήφο.

Η ψήφος σας καταχωρείται αυτόματα
στο σύστημα τηλεφωνικών δημοσκοπήσεων της ΕΡΤ.


Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

«Μέρες Αλεξάνδρειας» και «Φιλμ Νουάρ» Το arive.gr βρέθηκε στην παρουσίαση των βιβλίων του βραβευμένου συγγραφέα Δημήτρη Στεφανάκη στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας.


http://arive.gr/pages/write_about/views/stefanakis/stefanakis.html#.UJOPlvYYVgU.facebook



Μια όμορφη λογοτεχνική βραδιά επιφύλαξε στο, ευγενές και απαιτητικό, όπως δήλωσε και ο ίδιος ο συγγραφέας Δημήτρης Στεφανάκης, βιβλιόφιλο κοινό της Βέροιας που βρέθηκε την Τετάρτη 31 Οκτωβρίου το βράδυ στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας, καλεσμένος της Ένωσης Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας Ν. Ημαθίας και της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης σε συνδιοργάνωση με το βιβλιοπωλείο ΕΠΙΚΑΙΡΟ και το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Ο κοσμοπολιτισμός στην λογοτεχνία ήταν το κυρίαρχο θέμα συζήτησης, ενώ έγινε και μια εκτενής αναφορά και παρουσίαση στα βιβλία του συγγραφέα, «Μέρες Αλεξάνδρειας» και «Φιλμ Νουάρ» από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Νικόλαος Μαυροκεφαλίδης και ο γενικός πρόξενος της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη κ. Christophe Le Rigoleur, ο οποίος μάλιστα έκανε μια σύντομη αναφορά τόσο στο έργο της Ένωσης Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας που γίνεται στη Βέροια όσο και στη σημαντική προσφορά της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης.

Τον συγγραφέα παρουσίασε στο κοινό η πρόεδρος της Ένωσης κ. Μαριάννα Λουκά, η οποία αναφέρθηκε περιληπτικά στη ζωή, το έργο και τη βιβλιογραφία του. Τον λόγο πήρε ο καθηγητής Συγκριτικής Γραμματολογίας του Α.Π.Θ. κ. Γιώργος Φρέρης, ο οποίος αναφέρθηκε στον ελληνισμό της διασποράς που μεγαλούργησε και κατάφερε να φέρει πλούτο στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος ενώ παράλληλα αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο με τον υπόλοιπο κόσμο. Χαρακτήρισε ύμνο για τον ελληνισμό της Ανατολικής Μεσογείου το βιβλίο του συγγραφέα «Μέρες Αλεξάνδρειας» και διαπίστωσε ότι μεταφέρεται μέσω του βιβλίου το έντονο κοσμοπολίτικο κλίμα της εποχής. Για το βιβλίο «Φιλμ Νουάρ» παρατήρησε ότι χειρίζεται καλά το πλαίσιο του κοσμοπολιτισμού και μεταφέρει τον προβληματισμό ενός φιλμ νουάρ που παραπέμπει στο μυστηριώδες πρόσωπο του βιβλίου που δεν είναι άλλος από τον πρωταγωνιστή του βιβλίου Βασίλειο Ζαχάρωφ, μια σκοτεινή προσωπικότητα της Ιστορίας, όπως τον χαρακτήρισε και ο ίδιος.

«Κλειστήκαμε σε ένα κέλυφος και μηρυκάζουμε εθνικές τραγωδίες»

Ο συγγραφέας αισθάνθηκε την ανάγκη να ευχαριστήσει τόσο το κοινό όσο και τους διοργανωτές της βραδιάς. Ευχαρίστησε επίσης τον κ. Φρέρη για την ωραία εισήγηση με την οποία, όπως είπε χαριτολογώντας και ο ίδιος, βγαίνει από την δύσκολη θέση να προωθεί τα βιβλία του σαν πλασιέ. Στο πρώτο σκέλος της παρουσίασης αναφέρθηκε στην έννοια του κοσμοπολιτισμού, την οποία χαρακτήρισε δικιά μας, αφού, όπως τόνισε, πρώτος ο Όμηρος στους πρώτους κιόλας στίχους της Οδύσσειας την καθορίζει. Μίλησε για τον Ηρόδοτο και τον κοσμοπολιτισμό που τελικά περνά αυτούσιος στη νεότερη εποχή και απογειώνεται στα μεγάλα μητροπολιτικά κέντρα του εικοστού αιώνα. Έδωσε μια δυναμική έννοια του όρου ότι τελικά κοσμοπολιτισμός είναι να αποτελείς ένα μέρος ενός συνόλου. Διαπίστωσε όμως ότι τα τελευταία 30 - 40 χρόνια στην χώρα μας τον έχουμε ξεχάσει. «Κλειστήκαμε σε ένα κέλυφος και μηρυκάζουμε εθνικές τραγωδίες», είπε χαρακτηριστικά και ο συγγραφέας ενώ φάνηκε ιδιαίτερα αιχμηρός και με τον τρόπο με τον οποίο διδάσκεται η Ιστορία στις μέρες μας. Παρατήρησε ακόμη ότι με την εσωστρέφεια και τον απομονωτισμό απαξιώνουμε το παρελθόν μας, ενώ τόνισε ότι «…έτσι δεν μπορούμε να κερδίσουμε την μεγάλη Ελλάδα».


«Οι άνθρωποι δεν είναι μόνο καλοί ή μόνο κακοί»

Ο συγγραφέας σχολίασε ακόμη το γεγονός ότι η ελληνική λογοτεχνία είναι παντελώς άγνωστη στην Ευρώπη και κατέστησε σαφές ότι «για να μπορούμε να λεγόμαστε οικονομικά και πολιτικά Ευρωπαίοι θα πρέπει πρώτα να γίνουμε πολιτισμικά Ευρωπαίοι». Κάνοντας μάλιστα και μια πολιτικού περιεχομένου τοποθέτηση, δήλωσε «…Δεν υπάρχουν διανοούμενοι με ειδικό βάρος. Θεωρώ απαράδεκτο να κρίνουν άλλοι το μέλλον μας και να μας καταδικάζουν», διαπιστώνοντας ότι όταν η λογοτεχνία αρθρώνει πολιτικό λόγο τότε τα πράγματα δεν είναι καλά. Για την λογοτεχνία είπε ότι, αν δεν υπήρχε σήμερα, τότε δεν θα υπήρχε η σχέση ανθρώπου με το βιβλίο και ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει την ανάγκη του να ακούει αφηγήσεις. Στη συνέχεια ο συγγραφέας αναφέρθηκε στο καλό και στο κακό για τα οποία δήλωσε ότι συνυπάρχουν. «Οι άνθρωποι δεν είναι μόνο καλοί ή μόνο κακοί», είπε και τόνισε ότι πρέπει να εγκαταλειφθεί αυτή η λογοτεχνική αθωότητα που το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργεί στον αναγνώστη συμπλέγματα κατωτερότητας και κατάθλιψη.Κλείνοντας την παρουσίασή του ο συγγραφέας προέτρεψε το αναγνωστικό κοινό να αγαπήσει την λογοτεχνία και το μυθιστόρημα ενώ δεν παρέλειψε να απαντήσει σε ερωτήσεις και να συζητήσει με το κοινό για θέματα που άπτονται της λογοτεχνίας καθώς και να υπογράψει στα βιβλία των αναγνωστών.

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης παρεμβάλλονταν αποσπάσματα από το βιβλίο του συγγραφέα «Φιλμ Νουάρ» διαβασμένα από τον ηθοποιό Αντώνη Μομπαϊτζή, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στο κοινό να γνωρίσει καλύτερα την συγγραφική δουλειά του Δημήτρη Στεφανάκη.

κείμενο_επιμέλεια_γιάννης_τσιάρας | φωτογραφίες_κωνσταντία_μαζαράκη

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Συζητώντας με τον Δημήτρη Στεφανάκη της Κατερίνας Τσαλού

Συνέντευξη με τον βραβευμένο συγγραφέα για το βιβλίο, τη λογοτεχνία, την πολιτική, τον κοσμοπολιτισμό και το …Φιλμ Νουάρ που κέρδισε και το βιβλιόφιλο κοινό της Κατερίνης

Οι ερωτήσεις ήταν έτοιμες. Δυο λόγια για το βιβλίο του, την ιστορία, τους ήρωες, την εποχή που διαδραματίζεται. Πέντε έξι αναφορές –ερωτήσεις σύνδεσης του χθες με το σήμερα με ολίγη από φλυαρία του συγγραφέα –πάντα συμβαίνει- και τελειώσαμε με τη συνέντευξη, σκέφτηκα.
Πρακτική δημοσιογραφική, επιφανειακή αν θέλετε, απόλυτα λειτουργική όμως.
Είχα αποφασίσει να κάνω τη συνέντευξη με το Δημήτρη Στεφανάκη, για τον οποίο μιλούσε όλη η πόλη την τελευταία εβδομάδα, πριν την παρουσίαση του Φιλμ Νουάρ στην Κατερίνη.
Η πρώτη συνάντηση με το βιβλίο και το συγγραφέα στο φιλόξενο και ζεστό βιβλιοπωλείο «Νέστωρ» βράδυ Παρασκευής. Ο κόσμος γέμισε πολύ γρήγορα το χώρο, ο συγγραφέας συνομιλούσε, χαμογελούσε, γνώριζε τους ανθρώπους της πόλης. Μια εκδήλωση παρουσίασης βιβλίου μόλις ξεκινούσε.
Η πρώτη μου ευχάριστη ανατροπή έγινε με την απαγγελία αποσπασμάτων του βιβλίου. Ζεστές, γνώριμες φωνές της πόλης, σε ανάλογη ατμόσφαιρα κέρδισαν τις πρώτες εντυπώσεις. Κατερίνα Παρλίτση και Γιώργος Μπαλιάκας. Αυτή ήταν η έκπληξη της βραδιάς, σκέφτηκα. Δεν έχει άλλο. Τώρα πάμε ολοταχώς για το promotion του βιβλίου από τον ίδιο το συγγραφέα.
Σ’αυτό ακριβώς το σημείο ήρθε η δεύτερη ανατροπή. Γιατί ο ίδιος δεν μίλησε για το βιβλίο του τόσο όσο ήταν το αναμενόμενο αλλά περισσότερο για τη λογοτεχνία, για το μυθιστόρημα, για τους συγγραφείς, για τις εποχές, για τη μυρωδιά τους.
Με το μεστό, συνοπτικό και ταυτόχρονα περιγραφικό λόγο του Ευγένιου Παπαδόπουλου μπήκαμε στους διαδρόμους του νου του Δημήτρη Στεφανάκη και του βιβλίου του για να έρθει στη συνέχεια ο ίδιος να μας δώσει κομμάτι της ψυχής του.
Σκέψεις του που χτύπησαν ευαίσθητες χορδές, εικόνες που πλημμύρισαν το χώρο και βλέμματα γεμάτα.
Λαός νοοτροπίας, ψευτοδιανοούμενοι, πολιτικά παιχνίδια, συνωμοσίες. Λέξεις απλές και τόσο δυνατές κυριάρχησαν σε ο,τι ακολούθησε.


Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Όταν τον συνάντησα την επόμενη ημέρα στο ξενοδοχείο γι’αυτή τη συνέντευξη, μου είχε ήδη ανατρέψει όλο το ερωτηματολόγιο και δεν του το έκρυψα από την πρώτη κιόλας στιγμή.
Σπάνια πηγαίνω σε προσωπική συνέντευξη χωρίς κασετόφωνο. Αυτό έκανα και πάλι. Ηχογράφησα. Όταν ξεκίνησα όμως να γράψω αντιλήφθηκα ότι δεν το χρειαζόμουν. Τι νόημα θα είχε σκέφτηκα, μια παρουσίαση ερωταπαντήσεων; Αντιθέτως ήθελα ο αναγνώστης να γνωρίσει τον Δημήτρη Στεφανάκη και το Φιλμ Νουαρ κάπως διαφορετικά. Η συζήτηση που ακολούθησε για μένα ήταν συναρπαστική και κάτι παραπάνω από αυτό.
Σαν μυθιστόρημα. Έτσι ξεκινήσαμε την κουβέντα. Μιλώντας για τη λογοτεχνία και το μυθιστόρημα, για τις σκέψεις του, την αγωνία και τις μικρές ή μεγάλες ενστάσεις του.

Κατερίνα Τσαλού: Γιατί αισθάνθηκες την ανάγκη χθες βράδυ στην παρουσίαση του βιβλίου να μιλήσεις περισσότερο για τη λογοτεχνία και τους συναδέλφους σου;


Δημήτρης Στεφανάκης: Η νεοελληνική λογοτεχνία κατατρύχεται από την εσωστρέφεια και την αγοραφοβία των τελευταίων δεκαετιών, καταδικάζοντας ικανούς συγγραφείς να μηρυκάζουν εθνικές τραγωδίες και να αναμασούν εθνικές εμμονές. Όλα αυτά δεν επέτρεψαν να δημιουργηθούν μεγάλα έργα που θα συμμετείχαν στο «κοινό ταμείο» της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.
Θα πρέπει μάλλον να ανακτήσουμε την εθνική μας ηθική, την αισθητική μας, να πιστέψουμε περισσότερο στις αξίες και στους άξιους παρά σε ατυχείς συσχετισμούς δυνάμεων.
Η κρίση, κρίση αξιών, έχει ξεκινήσει εδώ και μερικές δεκαετίες. Δεν είχε ενδιαφερθεί κανείς μέχρι τώρα γιατί δεν ήταν απτή και δεν είχε συνέπειες στην τσέπη μας. Σήμερα το πληρώνουμε αυτό σε όλα τα επίπεδα. Και στη λογοτεχνία.
Οι πολιτικοί μας δεν έχουν καταλάβει ότι η εξαγωγή πολιτιστικών αγαθών είναι εθνική υπόθεση,. Σήμερα ζούμε σε έναν κόσμο που όλα φαντάζουν αναλώσιμα, που όλα εξαντλούν την πορεία τους σε λίγους μήνες.

- Διάβασα κάπου ότι άργησες να γράψεις. Πώς το αποφάσισες; Ποιο ήταν το ερέθισμα;

Δημήτρης Στεφανάκης: Από μικρός ήξερα να υφαίνω μύθους. Μου άρεσε να πλάθω φανταστικές ιστορίες στο μυαλό μου. Μέχρι τα 30 δεν το αποφάσισα γιατί αισθανόμουν ότι η μεταπήδηση στο χαρτί ήταν δύσκολη υπόθεση. Όταν ωρίμασε μέσα μου αυτό,
Αλλά όταν συνέβη , ήταν κατακλυσμιαίο. Άρχισαν να δημιουργούνται μεγάλοι κόσμοι που έγιναν βιβλία.

Απέναντί μας η τηλεόραση χαμηλωμένη και εικόνες σήριαλ…το βλέμμα του στρέφεται εκεί.


Αυτό το κουτί, μου λέει, φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την παιδεία, την καλλιέργεια, την αισθητική μας. Και όχι μόνο αυτό βέβαια. Ίσως είσαι παιδί της ιδιωτικής τηλεόρασης, δεν θυμάσαι, αλλά η κρατική τηλεόραση παρόλα τα προβλήματα που μπορούσε κάποιος να εντοπίσει σ’αυτήν, είχε ποιότητα σε ο,τι παρουσίαζε.

Και η Παιδεία, τα σχολεία, τον συμπληρώνω.

Φυσικά, μου απαντά, που είναι η λογοτεχνία στο σχολείο; Τι γνωρίζουν οι νέοι για τους μεγάλους Έλληνες και ξένους συγγραφείς και το έργο τους; Πώς μαθαίνουν να διαβάζουν βιβλία;
Η συζήτηση είναι γρήγορη. Η διάθεση να μιλήσει για το βιβλίο μεγάλη, αστείρευτη θα έλεγα.

Και πώς αρχίζει το ταξίδι της συγγραφής, τον ρωτάω. Έχεις όλο το μύθο, τους ήρωες, την πλοκή στο μυαλό σου και γράφεις;

-Όχι βέβαια. Το μύθο τον έχω στο μυαλό μου αλλά οι ήρωες και οι προεκτάσεις της πλοκής πλάθονται στη διάρκεια της συγγραφής. Αλλιώς θα ήταν ανιαρό.
Ο ήρωας από ένα σημείο και μετά αυτονομείται, σου μιλάει…είναι ένας άλλος κόσμος στον οποίο ζεις μαζί του, ακούς φωνές…συζητάς μαζί του.

-Όταν γράφεις ένα βιβλίο, διαβάζεις;

-Φυσικά. Πιστεύεις ότι μπορεί να επηρεαστώ, να παρασυρθώ ; Όχι. Δεν συμβαίνει αυτό, αντιθέτως, διαβάζω πολύ. Διαβάζω όμως διαφορετικά.


-Και όταν τελειώσεις το βιβλίο σου, πόσο σίγουρος είσαι ότι είναι καλό;

Αφοπλιστική η απάντηση:-Πάντα το ξέρεις. Όσο και να θέλεις ή να πιστεύεις ότι είναι καλό, αν δεν είναι, βαθιά μέσα σου το ξέρεις. Ένας καλός συγγραφέας το γνωρίζει.

-Υπάρχει συνταγή επιτυχία για ένα καλό βιβλίο;

-Όχι. Συνταγή όχι. Δεν υπάρχει. Πιστεύω ότι για να μπορέσει ένας συγγραφέας να αποδώσει στο έπακρο το δημιουργικό του ταλέντο θα πρέπει να περάσουν κάποια χρόνια. Μέσα σε αυτά τα χρόνια θα πρέπει να διαβάζει και να γράφει συνέχεια μέχρι που επιτέλους θα βρει το στάδιο της ωρίμανσής του. Το πιο επίπονο και το πιο απαιτητικό στάδιο της όλης διαδικασίας είναι η προετοιμασία. Δηλαδή όλο αυτό που γίνεται μέσα στο μυαλό του συγγραφέα πριν να αρχίσει να γράφει.

 Τον ρωτάω για το βιβλίο και τα μηνύματα του σήμερα.

Μου λέει: Δεν μας αξίζει αυτό που περνάμε. Είναι ένα φαινόμενο που υποστηρίζει ο τύπος κι αυτό το παιχνίδι που παίζεται σε βάρος μας, το είδαμε επανειλημμένα και στο παρελθόν. Όλες οι εποχές είναι λίγο πολύ ίδιες. Είναι άνθρωποι ίδιοι. Τα κοστούμια αλλάζουν, μου λέει.

Το φιλμ νουαρ έχει νότα επικαιρότητας, όσο κι αν μιλάμε για ένα μυθιστόρημα εποχής. Μας περιγράφει με ανατριχιαστικό τρόπο ιστορικά σχήματα που μοιάζουν πολύ με την παρούσα κατάσταση.

-Μετά τις Μέρες Αλεξάνδρειας και το Φιλμ Νουαρ τι;

-Η επόμενη δουλειά μου θα είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας που είδη βρίσκεται στο δεύτερο βιβλίο της. Είναι μια κοσμοπολίτικη τριλογία που ξεκινά με το Μέρες Αλεξάνδρειας που έχει να κάνει με τη Μεσόγειο και την Αλεξάνδρεια πιο συγκεκριμένα. Συνεχίζουμε με το Φιλμ Νουάρ που μας μιλάει για την Ευρώπη γενικότερα και το Παρίσι πιο συγκεκριμένα και σαν τρίτο μέρος θα είναι μια ιστορία που μας γυρνάει ξανά πίσω στη Μεσόγειο με πιο κεντρικό θέμα την Ελλάδα.


Είπαμε πολλά, ακόμη. Δεν αποτυπώνονται όλα σε ένα κομμάτι χαρτί. Διάλεξα και πάλι εκείνα που εμένα εντυπωσίασαν, κάνοντας χρήση του δικαιώματος του δημοσιογράφου να προβάλλει εκείνη την πλευρά της ιστορίας που τον ενδιαφέρει περισσότερο.

Ο Δημήτρης Στεφανάκης

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σωλ Μπέλοου, Ε.Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Φρούτα εποχής" κυκλοφόρησε το 2000 (εκδόσεις Ωκεανίδα). Ακολούθησαν: "Λέγε με Καΐρα" (Ωκεανίδα, 2002), "Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία" (Ωκεανίδα, 2005), "Μέρες Αλεξάνδρειας" (εκδόσεις Πατάκη, 2007, β' έκδ. Ψυχογιός 2011, μεταφράστηκε στα γαλλικά, τιμήθηκε με το Prix Mediterranee Etranger 2011 και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ισπανικά και στα αραβικά), "Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι" (Εκδόσεις Πατάκη, 2009), "Θα πολεμάς με τους θεούς" (Εκδόσεις Πατάκη, 2010), "Φιλμ νουάρ" (Ψυχογιός, 2012). Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη, το 2011, και ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Europeen της ίδιας χρονιάς.

 ΦΙΛΜ ΝΟΥΑΡ

Στο Παρίσι του 1939 ο νεαρός Γάλλος δημοσιογράφος Φιλίπ Τεμπό αναζητά στοιχεία για το παράνομο ειδύλλιο μιας Ισπανίδας δούκισσας και ενός Έλληνα εμπόρου όπλων. Η ζωή του τελευταίου γεννά πολλά ερωτηματικά για την καταγωγή του, τη δράση και την πολιτική επιρροή του. Ποιος ήταν εντέλει ο άνθρωπος που μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο θεωρήθηκε ο πλουσιότερος στον πλανήτη;
Την απάντηση δίνει ο παλιός αναρχικός Μιγκέλ Θαραμπόν. Μέσα από τις διηγήσεις του αναδεικνύεται ένας κόσμος συνωμοσίας, παρασκηνιακής πολιτικής και άνομου κέρδους. Μια κοινωνία σκιών γράφει Ιστορία ερήμην των απλών ανθρώπων, και γεγονότα που σημάδεψαν τον εικοστό αιώνα, όπως η Μικρασιατική Καταστροφή, φαντάζουν εμπνεύσεις ενός αμείλικτου πρωταγωνιστή.
Ο μυστηριώδης Έλληνας δίνει το «παρών» σε κάθε μεγάλη στιγμή: νέα όπλα, αποικιακοί πόλεμοι, πολιτικά σκάνδαλα, μυστικές υπηρεσίες, αγώνας για την αναγέννηση της Ελλάδας. Η σκοτεινή του διαδρομή στις μητροπόλεις του κόσμου φωτίζεται μονάχα από έναν ανεξήγητο πατριωτισμό και το πάθος του για μια γυναίκα…
Μια μυθιστορηματική αναδρομή στα χρόνια που προανήγγειλαν την εποχή μας, όπου ο έρωτας και η Ιστορία, η πολιτική και η κατασκοπεία, ο ρομαντισμός και ο κυνισμός διεκδικούν το δικό τους μερίδιο.


--
Τσαλού Κατερίνα -Δημοσιογράφος
τηλ. επικοινωνίας
23510 46491 (εφημερίδα Ημερήσια)
κιν. 6976 335588
e mail:
imerisiomati@gmail.com



Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Βιβλιοπωλείο Νέστωρ, Κατερίνη/ Παρουσίαση του Φιλμ Νουάρ της Όλγας Ιωαννίδου


Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012, Βιβλιοπωλείο Νέστωρ
Παρουσίαση βιβλίου: Φιλμ νουάρ, συγγραφέας: Δημήτρης Στεφανάκης
Ο απόηχος της χθεσινής βραδιάς.
Όσοι παρευρέθησαν χθές στον ειδικά διαμορφωμένο για την παρουσίαση χώρο του βιβλιοπωλείου «Νέστωρ», είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν τον συγγραφέα, Δημήτρη Στεφανάκη, και να μεταφερθούν σ’ έναν κόσμο μαγικό, αυτόν  της λογοτεχνίας. Γιατί όποιος θεωρήσει πως η χθεσινή βραδιά εξαντλήθηκε στην παρουσίαση ενός και μόνου βιβλίου, εν προκειμένω του «Φιλμ νουάρ», πλανάται  «πλάνην οικτράν». Δεν θα μπορούσε άλλωστε και να γίνει διαφορετικά. Με έναν συγγραφέα χειμαρρώδη και ιδιαιτέρως ευδιάθετο αλλά και μ’ ένα αναγνωστικό κοινό υποψιασμένο κι απαιτητικό, πραγματοποιήθηκε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από τη λογοτεχνία, κλασσική και σύγχρονη, τη θέση της νεοελληνικής λογοτεχνίας στο διεθνές λογοτεχνικό στερέωμα και το ρόλο που αυτή καλείται να παίξει εντός κι εκτός των συνόρων της ελληνικής επικράτειας.
Ο συγγραφέας μοιράστηκε με το κοινό του  πολλές στιγμές της προσωπικής του διαδρομής με αποκορύφωμα τη βράβευσή του με το Prix Mediteranee Etranger, το Διεθνές Βραβείο Καβάφη 2011 και την υποψηφιότητά του για το Prix du livre Europeen 2011. Αναφέρθηκε σε συγγραφείς και βιβλία που θαυμάζει και μίλησε εκτενώς για το μυθιστόρημα, το «παρεξηγημένο» αυτό λογοτεχνικό είδος, «χωρίς την ύπαρξη του οποίου ο κόσμος θα ήταν ισοπεδωτικός». Δεν απέφυγε ωστόσο να σχολιάσει την σημερινή πραγματικότητα. Αντιθέτως ανέλυσε την προσωπική του άποψη κι εξήγησε γιατί θεωρεί την σημερινή κρίση πρώτα απ’ όλα κρίση πολιτισμού κι αξιών.
 Θα μπορούσα να γράφω για ώρες γύρω από την εφ’ όλης της ύλης συζήτηση που έλαβε χώρα. Αυτό που δεν θα μπορούσα εύκολα να σας μεταφέρω είναι η ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε με αφορμή την παρουσίαση του «Φιλμ νουάρ», την οποία θα χαρακτήριζα χωρίς υπερβολή μυσταγωγική. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω την κατάμεστη αίθουσα του βιβλιοπωλείου, το χαμηλό φωτισμό, την ανάγνωση αποσπασμάτων κι αναπαραγωγή διαλόγων από δύο ηθοποιούς, τους οποίους δεν βλέπαμε, μιας και βρίσκονταν στον όροφο του βιβλιοπωλείου, αλλά ακούγαμε κι αισθανόμαστε; Μέσα στο μισοσκόταδο τα ράφια με τα βιβλία κι ο περιβάλλον χώρος πήραν αίφνης άλλη μορφή. Οι πρωταγωνιστές ξεπήδησαν από τις σελίδες του βιβλίου και μαζί τους ζωντάνεψαν τα πάθη, οι αγωνίες και οι μύχιες σκέψεις τους. Το ταξίδι στο χώρο και τον χρόνο ήταν πλέον γεγονός.
Όση ώρα ξεδιπλώνονταν μπροστά μου οι δολοπλοκίες και το σκοτεινό παραλήρημα του Βασίλειου Ζαχάρωφ, το μυαλό μου έτρεχε στα λόγια ενός άλλου πρωταγωνιστή του «Φιλμ νουάρ». Ο δον Μιγκέλ μια μέρα, στα τέλη Απριλίου του 1939 κουρασμένος από την πολυκοσμία του Café de la paix , είχε πεί στον Φιλίπ Τεμπό: «Τόσοι άνθρωποι, τόσες ιδέες, τόσα όνειρα, τόσες αγάπες, τη μια στιγμή φωτίζουν τον κόσμο, την άλλη χάνονται και δε μένει τίποτε ή σχεδόν τίποτε. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι ιδέες τους, τα όνειρα και οι αγάπες τους αξίζουν καλύτερη μεταχείριση από τη μνήμη, αλλά ποτέ δεν την έχουν». Αν μπορούσα να κάνω ένα ταξιδάκι στο χρόνο και ν’ αποτελέσω μέλος της παρεούλας τους, θα έλεγα στον δον Μιγκέλ να μην ανησυχεί, γιατί  χάρη  σε συγγραφείς εμπνευσμένους, όπως ο κ . Στεφανάκης, όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι ιδέες τους, τα όνειρα κι οι αγάπες τους, θα συνεχίζουν να φωτίζουν τον κόσμο. Εύχομαι η χθεσινή παρουσίαση να έχει  τη μεταχείριση από τη δική μου μνήμη που της αξίζει.

Όλγα Α. Ιωαννίδου